อรรถกถาเล่มที่ ๗ ภาษาบาลีอักษรไทย
 ม.อ. (ปปญฺจ.๑)

ตตฺถ ภววายามาภาวโต. ๑- น ปจฺจุปฺปนฺนา วิชฺชมานตฺตา. มคฺคสฺส ปน อภาวิตตฺตา
ยา อุปฺปชฺเชยฺย เอกจตุปญฺจโวการภเวสุ เอกจตุปญฺจกฺขนฺธปฺปเภทา ชาติ, สา
มคฺคสฺส ภาวิตตฺตา อนุปฺปาทธมฺมตํ อาปชฺชเนน ขีณา, ตํ โส มคฺคภาวนาย
ปหีนกิเลเส ปจฺจเวกฺขิตฺวา กิเลสาภาเว วิชฺชมานํปิ กมฺมํ อายตึ อปฺปฏิสนฺธิกํ
โหตีติ ชานนฺโต ชานาติ.
     วุสิตนฺติ วุฏฺ ๒- ปริวุฏฺ, กตญฺจริตํ นิฏฺาปิตนฺติ อตฺโถ.
พฺรหฺมจริยนฺติ มคฺคพฺรหฺมจริยํ. กตํ กรณียนฺติ จตูสุ สจฺเจสุ จตูหิ มคฺเคหิ
ปริญฺาปหานสจฺฉิกิริยาภาวนาวเสน โสฬสวิธํปิ กิจฺจํ นิฏฺาปิตนฺติ อตฺโถ. นาปรํ
อิตฺถตฺตายาติ อิทานิ ปุน อิตฺถภาวาย เอวํ โสฬสกิจฺจภาวาย กิเลสกฺขยาย วา
มคฺคภาวนา นตฺถีติ. อถวา อิตฺถตฺตายาติ อิตฺถภาวโต อิมสฺมา เอวํ อิทานิ
วตฺตมานกฺขนฺธสนฺตานา อปรํ ขนฺธสนฺตานํ นตฺถิ. อิเม ปน ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺาตา
ติฏฺนฺติ, ฉินฺนมูลโก รุกฺโข วิยาติ อพฺภญฺาสิ. อญฺตโรติ เอโก. อรหตนฺติ
อรหนฺตานํ, ภควโต สาวกานํ อรหตํ อพฺภนฺตโร อโหสีติ.
                    ปปญฺจสูทนียา มชฺฌิมนิกายฏฺกถาย
                      วตฺถูปมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺิตา.
                            ---------
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. วายามาภาวโต          ๒ ฉ.ม. วุตฺถํ ปริวุตฺถํ,

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๗ หน้า ๑๙๓.
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=7&A=4943&modeTY=1
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=7&A=4943&modeTY=1
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=12&i=91
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=12&A=1136
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=12&A=1279
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=12&A=1279
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_12