พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

ฉันทะ ^๒- ความยินยอม, ความยินยอมให้ที่ประชุมทำกิจนั้นๆ ในเมื่อตนมิได้ร่วมอยู่ด้วย, เป็นธรรมเนียมของภิกษุ ที่อยู่ในวัดเดียวกันภายในสีมา มีสิทธิที่จะเข้าประชุมทำกิจของสงฆ์ พึงเข้าร่วมประชุมทำสังฆกรรม เว้นแต่ภิกษุใดมีเหตุจำเป็นจะเข้าร่วมประชุมด้วยไม่ได้ เช่นอาพาธ ก็มอบฉันทะคือแสดงความยินยอมให้สงฆ์ทำกิจนั้นๆ ได้,
       วิธีมอบฉันทะ คือบอกแก่ภิกษุรูปหนึ่งโดยกล่าวว่า
           “ฉนฺทํ ทมฺมิ, ฉนฺทํ เม หร, ฉนฺทํ เม อาโรเจหิ”
       (ถ้าผู้มอบอ่อนพรรษากว่า เปลี่ยน หร เป็น หรถ และเปลี่ยน อาโรเจหิ เป็น อาโรเจถ);
       เฉพาะในการทำอุโบสถ มีข้อพิเศษว่า ภิกษุที่อาพาธหรือมีกิจจำเป็นจะเข้าร่วมประชุมไม่ได้นั้น นอกจากมอบฉันทะแล้ว พึงมอบปาริสุทธิด้วย (ในสังฆกรรมอื่น ไม่ต้องมอบปาริสุทธิ),
       วิธีมอบปาริสุทธิ คือ มอบแก่ภิกษุรูปหนึ่งควบไปกับฉันทะ โดยมอบปาริสุทธิว่า
           “ปาริสุทฺธึ ทมฺมิ, ปาริสุทฺธึ เม หร, ปาริสุทฺธึ เม อาโรเจหิ”
       และมอบฉันทะอย่างที่แสดงข้างต้น
       (ภิกษุใดทำอุโบสถที่วัดอื่นแล้วมายังวัดนั้น ถ้าเธอไม่เข้าร่วมประชุมเพื่อเป็นการให้กายสามัคคี ก็พึงมอบฉันทะอย่างเดียว ไม่ต้องมอบปาริสุทธิ)

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๑๑๓๙ - ๑๑๔๓.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=1139&Z=1143