ขอนอบน้อมแด่ พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ 
อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ทัศ สิบ, จำนวน ๑๐ (สันสกฤต: ทศ; บาลี: ทส);
       ในข้อความว่า “บารมี ๓๐ ทัศ” หรือ “บารมีสามสิบทัศ” มักให้ถือว่า “ทัศ” แปลว่า ครบ หรือถ้วน แต่อาจเป็นได้ว่า “ทัศ” ก็คือสิบนั่นแหละ แต่สันนิษฐานว่า “บารมีสามสิบทัศ” เป็นคำพูดซ้อน โดยซ่อนความหมายว่า สามสิบนี้ มิใช่แค่ว่านับรายหน่วยเป็น ๓๐ แต่นับเป็นชุดได้ ๓ ทัศ (คือ จำนวนสิบ ๓ ชุด หรือ ๓ “สิบ”);
       ดู สมดึงส-


พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๑๘๕๐ - ๑๘๕๐.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=1850&Z=1850



อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย




บันทึก  ๒, ๓๐  ตุลาคม  พ.ศ. ๒๕๔๗    
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐. พ.ศ. ๒๕๔๖    
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]