พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปฏิบัติธรรม ^๒- (ปะ-ติ-บัด-ทัม) ดำเนินตามธรรม, ประพฤติธรรม, บำเพ็ญธรรม, นำธรรมมาใช้มาปฏิบัติมาเป็นหลักในการดำเนินชีวิตทำกิจทำการ
       (เป็นการนำคำไทยที่มาจากบาลี ๒ คำ คือ คำว่า “ปฏิบัติ” กับ คำว่า “ธรรม” มาใช้ในข้อความภาษาไทยหรือรูปประโยคภาษาไทย ถือได้ว่าเป็นคำแปลของคำบาลีว่า “ธมฺมปฏิปตฺติ” ซึ่งแปลเป็นไทยว่า การปฏิบัติธรรม)
       การนำธรรมมาใช้มาปฏิบัติมาบำเพ็ญนี้ พึงให้เป็นไปตามหลักธรรมานุธรรมปฏิบัติ (ธมฺมานุธมฺมปฏิปตฺติ);
       ดู ธรรมานุธรรมปฏิบัติ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๒๗๒๑ - ๒๗๒๒.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=2721&Z=2722