พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปลงอาบัติ เปลื้องตนให้พ้นความผิดทางวินัยด้วยการเปิดเผยความผิดนั้น,
       ทำตนให้พ้นจากอาบัติด้วยการเปิดเผยอาบัติของตนแก่สงฆ์หรือแก่ภิกษุอื่น,
       แสดงอาบัติเพื่อให้พ้นจากอาบัติ,
       ใช้สำหรับอาบัติที่แสดงแล้วพ้นได้ คือ ถุลลัจจัย ปาจิตตีย์ ปาฏิเทสนียะ ทุกกฏ และทุพภาสิต;
       “ปลงอาบัติ” เป็นคำเก่าที่นิยมใช้กันมาเป็นพื้น แต่คำที่ใช้ในตำราซึ่งเป็นคำแปลตามบาลีเดิมว่า “แสดงอาบัติ”;
       ดู แสดงอาบัติ

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๓๐๕๗ - ๓๐๕๗.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=3057&Z=3057