พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ปัจจนิก, ปัจนึก (ปจฺจนีก, ปจฺจนิก ก็ว่า) อันเป็นข้าศึก, ซึ่งเป็นปฏิปักษ์, ซึ่งเป็นศัตรู
       ดังที่ใช้ในคำต่างๆ เช่น ปัจจนิกกิเลส ปัจจนิกบุคคล ปัจจนิกธรรม หรือในข้อความ
       เช่นในบาลีว่า “ธมฺมวาที อธมฺโม จ, อุโภ ปจฺจนิกา มยํ” (ขุ.จริยา. ๓๓/๑๘/๕๗๖;
       เราทั้งสอง คือ ธรรมวาทีกับอธรรม เป็นข้าศึกกัน),
       นิยมใช้ในคำว่า ปัจจนิกธรรม; ดู ปัจจนิกธรรม

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๓๑๑๔ - ๓๑๑๔.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=3114&Z=3114