พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

ภวัคค์, ภวัคร ภพสูงสุด ตามปกติ หมายถึงอรูปภพ ชั้นเนวสัญญานาสัญญายตนะ ซึ่งไม่มีภพใดสูงกว่า คือสูงที่สุดในไตรภพหรือในไตรภูมิ,
       แต่บางครั้ง ท่านแยกละเอียดออกไปว่ามี ภวัคค์ (ภวัคคะ หรือภวัคร) ๓ คือ
       ๑. ปุถุชชนภวัคค์ ภพสูงสุดของปุถุชนในรูปโลก ได้แก่ เวหัปผลภูมิ
       ๒. อริยภวัคค์ ภพสูงสุดของพระอริยะ(ที่เกิดของพระอนาคามี) ได้แก่ อกนิฏฺฐภูมิ
       ๓. สัพพภวัคค์ (หรือโลกภวัคค์) ภพสูงสุดของสรรพโลก ได้แก่ เนวสัญญานาสัญญายตนภูมิ,
       ในภาษาไทย นิยมพูดว่า ภวัคคพรหม;
       ดู ภพ, ภูมิ ๔, ๓๑

พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๓๗๘๐ - ๓๗๘๑.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=3780&Z=3781