ขอนอบน้อมแด่ พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ 
อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต)
พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)

คณะ กลุ่มคน, หมู่, พวก; ในพระวินัย โดยเฉพาะในสังฆกรรม มีกำหนดว่า สงฆ์ คือชุมนุมภิกษุตั้งแต่ ๔ รูปขึ้นไป คณะ คือชุมนุมภิกษุ ๒ หรือ ๓ รูป บุคคล คือภิกษุรูปเดียว;
       เมื่อใช้อย่างทั่วไป แม้แต่ในพระวินัย “คณะ” มิใช่หมายความจำเพาะอย่างนี้ เช่นในคณโภชน์ คำว่าฉันเป็นคณะ หมายถึง ๔ รูปขึ้นไป


พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๕๙๐ - ๕๙๑.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=590&Z=591



อ่านหน้า[ต่าง] แรกอ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้วอ่านหน้า[ต่าง] ถัดไปอ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย




บันทึก  ๒, ๓๐  ตุลาคม  พ.ศ. ๒๕๔๗    
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐. พ.ศ. ๒๕๔๖    
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]