|
|
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |
|
|
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
 |
|
| คณาจารย์ 1. อาจารย์ของหมู่คณะ, อาจารย์สำคัญมีชื่อเสียง ผู้เป็นที่นับถือ มีศิษย์เป็นคณะใหญ่ เช่น นิครนถนาฏบุตรเป็นคณาจารย์ผู้หนึ่ง 2. ในภาษาไทย ได้มีการบัญญัติใช้ในความหมายใหม่ว่า คณะอาจารย์ ประดาอาจารย์หรืออาจารย์ทั้งหมดของคณะวิชานั้นๆ (ทำนองจะให้ตรงกับคำว่า Faculty) |
พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ บรรทัดที่ ๖๐๑ - ๖๐๒.
https://84000.org/tipitaka/dic/v_line.php?A=601&Z=602
![อ่านหน้า[ต่าง] แรก](go1.gif){kind=small} ![อ่านหน้า[ต่าง] ที่แล้ว](go2.gif){kind=small}  ![อ่านหน้า[ต่าง] ถัดไป](go3.gif){kind=small} ![อ่านหน้า[ต่าง] สุดท้าย](go4.gif){kind=small} |
|
บันทึก ๒, ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ ๑๐. พ.ศ. ๒๕๔๖ หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]