มจร. ๑. กุมารกัสสปเถรคาถา : พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖

๕. ปัญจมวรรค หมวดที่ ๕ ๑. กุมารกัสสปเถรคาถา ภาษิตของพระกุมารกัสสปเถระ (พระกุมารกัสสปเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๖๗}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๒. ทุกนิบาต]

๕. ปัญจมวรรค ๒. ธัมมปาลเถรคาถา

[๒๐๑] น่าอัศจรรย์หนอ พระพุทธเจ้า พระธรรม และสัมปทาของพระศาสดาของเราทั้งหลาย อันเป็นที่จะทำพระสาวกให้รู้แจ้งธรรมเช่นนั้นได้ [๒๐๒] บรรดาพระสาวกที่หยั่งรู้ถึงกายของตน^๑- ได้ในอสงไขยกัป^๒- นั้น พระกุมารกัสสปะนี้เป็นองค์สุดท้าย ร่างกายนี้เป็นร่างกายสุดท้าย การเวียนว่ายตายเกิดเป็นวาระสุดท้าย บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก ๒. ธัมมปาลเถรคาถา ภาษิตของพระธัมมปาลเถระ (พระธรรมปาลเถระเมื่อจะแสดงธรรมโปรดพวกสามเณร จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า) [๒๐๓] ภิกษุใดแลยังหนุ่มแน่น ประกอบความขวนขวายในพระพุทธศาสนา ผู้ตื่นอยู่ ในเมื่อคนเหล่าอื่นหลับแล้ว ชื่อว่าไม่ไร้ผล [๒๐๔] เพราะฉะนั้น ภิกษุผู้มีปัญญา ระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย จึงควรประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และการเห็นธรรมเนืองๆ @เชิงอรรถ : @^๑ หยั่งรู้อุปาทานขันธ์ คือ ขันธ์ที่อาศัยความยึดมั่นถือมั่น (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๐๒/๕๐๑) @^๒ มหากัปที่ผ่านไปนานจนไม่สามารถนับได้ (ขุ.เถร.อ. ๑/๒๐๒/๕๐๑) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๖๘}

เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๓๖๗-๓๖๘. http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=26&A=10283&w=&fontsz=0 http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=26&siri=298&fontsz=0 ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง] อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=26&A=5977&Z=5986&pagebreak=0 ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=298 ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=26&item=298&items=1 ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=26&item=298&items=1 สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu26