๕. มหาโควินทจริยา
ว่าด้วยจริยาของมหาโควินทพราหมณ์
        [๓๗]            อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลที่เราเป็นพราหมณ์มีนามว่ามหาโควินทะ
                 เป็นปุโรหิตของพระราชา ๗ พระองค์
                 อันมนุษย์และเทวดาบูชาแล้ว
        [๓๘]            ครั้งนั้น เครื่องบรรณาการอันใด
                 ในราชอาณาจักรทั้ง ๗ ได้มีแล้วแก่เรา
                 เราได้ให้มหาทานด้วยเครื่องบรรณาการนั้น
                 ซึ่งเหมือนทะเลที่ไม่กระเพื่อม
        [๓๙]            ทรัพย์และข้าวเปลือกจะเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับเราก็หาไม่
                 แม้ตัวเราเองจะไม่มีการสั่งสมก็หาไม่
                 แต่พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่รักของเรา
                 เพราะฉะนั้น เราจึงให้ทรัพย์อย่างประเสริฐ ฉะนี้แล
มหาโควินทจริยาที่ ๕ จบ
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๓ หน้าที่ ๗๓๒.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=33&A=20710&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=33&siri=224&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=33&A=8724&Z=8733&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=33&i=213
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=33&item=213&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=33&item=213&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu33