พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๑๖. โสฬสมวรรค]
                                        ๓. สุขานุปปทานกถา (๑๕๘)
๓. สุขานุปปทานกถา (๑๕๘)
ว่าด้วยการมอบสุข
        [๗๔๗] สก. บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นได้ใช่ไหม
        ปร.๑- ใช่๒-
        สก. บุคคลอื่นมอบทุกข์ให้คนอื่นได้ใช่ไหม
        ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
        สก. บุคคลอื่นมอบทุกข์ให้คนอื่นไม่ได้ใช่ไหม
        ปร. ใช่
        สก. บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นไม่ได้ใช่ไหม
        ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
        สก. บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นได้ใช่ไหม
        ปร. ใช่
        สก. บุคคลอื่นมอบสุขของตน สุขของคนเหล่าอื่น สุขของผู้รับนั้นให้คนอื่น
ได้ใช่ไหม
        ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
        สก. บุคคลอื่นมอบสุขของตน สุขของคนเหล่าอื่น สุขของผู้รับนั้นให้คนอื่น
ไม่ได้ใช่ไหม
        ปร. ใช่
@เชิงอรรถ :
@๑ ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายเหตุวาท (อภิ.ปญฺจ.อ. ๗๔๗/๒๘๕)
@๒ เพราะมีความเห็นว่า บุคคลหนึ่งย่อมสามารถบันดาลสุขให้แก่อีกคนหนึ่งได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๗๔๗/๒๘๕)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๗ หน้า : ๗๙๒}

                                        พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ [๑๖. โสฬสมวรรค]
                                        ๓. สุขานุปปทานกถา (๑๕๘)
        สก. หากบุคคลอื่นมอบสุขของตน สุขของคนเหล่าอื่น สุขของผู้รับนั้นให้คน
อื่นไม่ได้ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นได้”
        สก. บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นได้ใช่ไหม
        ปร. ใช่
        สก. บุคคลอื่นทำให้แก่คนอื่น สุขทุกข์มีผู้อื่นเป็นตัวการ บุคคลคนละคนกัน
ทั้งทำและเสวยใช่ไหม
        ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
        [๗๔๘] ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลอื่นมอบสุขให้คนอื่นได้” ใช่ไหม
        สก. ใช่
        ปร. พระสูตรที่ว่า “ท่านพระอุทายีได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า พระผู้มี
พระภาคทรงกำจัด สภาวธรรมอันเป็นเหตุแห่งทุกข์เป็นอันมากของเราทั้งหลายออกไปได้
พระผู้มีพระภาคทรงนำสภาวธรรมอันเป็นเหตุแห่งสุขเป็นอันมากมาให้เราทั้งหลาย
พระผู้มีพระภาคทรงกำจัดสภาวธรรมที่เป็นอกุศลเป็นอันมากของเราทั้งหลายออกไปได้
พระผู้มีพระภาคทรงนำสภาวธรรมที่เป็นกุศลเป็นอันมากมาให้เราทั้งหลาย”๑- มีอยู่
จริงมิใช่หรือ
        สก. ใช่
        ปร. ดังนั้น บุคคลอื่นจึงมอบสุขให้คนอื่นได้
สุขานุปปทานกถา จบ
@เชิงอรรถ :
@๑ ดูเทียบ ม.ม. (แปล) ๑๓/๑๔๙/๑๖๕
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๗ หน้า : ๗๙๓}

        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๗๙๒-๗๙๓.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=37&A=21632&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=37&siri=176&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=37&A=17103&Z=17139&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=37&i=1654
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=37&item=1654&items=3
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=37&item=1654&items=3
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu37