พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ๖. รตนสูตร
                ท่านเหล่านั้นก็จะไม่ถือกำเนิดในภพที่ ๘ ๑-
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระสงฆ์
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๐] พระโสดาบันนั้นละธรรม ๓ ประการ คือ
                สักกายทิฏฐิ วิจิกิจฉา และสีลัพพตปรามาส
                พร้อมกับการบรรลุโสดาปัตติมรรคได้แล้ว
                แม้จะมีกิเลสบางอย่างเหลืออยู่๒-
        [๑๑] พระโสดาบันนั้นพ้นแล้วจากอบายทั้งสี่๓-
                และจะไม่ทำอภิฐาน ๖ ๔-
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระสงฆ์
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๒] ถึงแม้ว่า พระโสดาบันนั้นจะทำบาปกรรม๕-
                ทางกาย ทางวาจา หรือทางใจไปบ้าง
                ท่านก็ไม่ปกปิดบาปกรรมนั้นไว้
                เรากล่าวว่าผู้เห็นบท๖- แล้ว ไม่อาจทำอย่างนั้นได้
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระสงฆ์
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
@เชิงอรรถ :
@๑ ไม่ถือกำเนิดในภพที่ ๘ หมายถึงไม่เกิดในภพที่ ๘ เพราะท่านเหล่านั้นละสังโยชน์ ๓ ประการ (สักกายทิฏฐิ
@วิจิกิจฉา สีลัพพตปรามาส) ได้แล้ว และจะเวียนเกิดเวียนตายในเทวโลกและมนุษยโลกอย่างมากไม่เกิน
@๗ ครั้ง แล้วบรรลุอรหัตตผล เพราะนามรูปดับไปในภพที่ ๗ นั่นเอง (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๖๓-๑๖๔)
@๒ อภิ.ก. ๓๗/๒๗๘/๑๐๓
@๓ อบายทั้งสี่ หมายถึงภูมิที่ปราศจากความเจริญ มี ๔ คือ นรก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรต และอสุรกาย
@(ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๖๕)
@๔ อภิฐาน ๖ หมายถึงฐานะอันหนัก ๖ ประการ ได้แก่ (๑) ฆ่ามารดา (๒) ฆ่าบิดา (๓) ฆ่าพระอรหันต์
@(๔) ทำโลหิตของพระพุทธเจ้าให้ห้อ (๕) ทำให้สงฆ์แตกกัน (๖) เข้ารีตศาสดาอื่น (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๖๖)
@๕ บาปกรรม ในที่นี้หมายถึงการต้องอาบัติเบา เช่น ต้องอาบัติเพราะนอนร่วมกับสามเณรเป็นต้น
@มิได้หมายถึงอาบัติหนัก (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๖๗) และดู วิ.มหา. (แปล) ๒/๕๐/๒๓๘ ประกอบ
@๖ บท ในที่นี้หมายถึงทางแห่งนิพพาน (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๖๗)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๕ หน้า : ๑๒}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ๖. รตนสูตร
        [๑๓] พุ่มไม้งามในป่า ซึ่งมียอดออกดอกบานสะพรั่ง
                ในต้นเดือนห้าแห่งคิมหันตฤดู งามอย่างยิ่ง ฉันใด
                พระผู้มีพระภาคทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ
                ที่ให้ถึงนิพพาน เพื่อประโยชน์อย่างยิ่ง ฉันนั้น
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระพุทธเจ้า
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๔] พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ทรงรู้ธรรมอันประเสริฐ
                ทรงประทานธรรมอันประเสริฐ ทรงนำทางอันประเสริฐมาให้
                ทรงเป็นผู้ยอดเยี่ยมกว่าใครๆ ได้ทรงแสดงธรรมอันประเสริฐไว้
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระพุทธเจ้า
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๕] พระขีณาสพเหล่าใดสิ้นภพเก่าแล้ว ไม่มีการเกิดใหม่
                ทั้งมีจิตเบื่อหน่ายในภพที่จะเกิดต่อไป
                ท่านเหล่านั้นชื่อว่า มีพืช๑- สิ้นแล้ว ไม่มีฉันทะงอกขึ้น เป็นปราชญ์
                ย่อมดับสนิทเหมือนประทีปดวงนี้ดับไป
                นี้เป็นรัตนะอันประณีตในพระสงฆ์
                ด้วยสัจจะนี้ ขอให้มีความสวัสดี
        (ท้าวสักกะจอมเทพกราบทูลเป็นคาถา ดังนี้)
        [๑๖] ภูตทั้งหลายผู้สิงสถิตอยู่บนภาคพื้น
                หรือผู้สิงสถิตอยู่ในอากาศ ที่มาประชุมกันอยู่ ณ ที่นี้
@เชิงอรรถ :
@๑ พืช ในที่นี้หมายถึงปฏิสนธิวิญญาณ (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๗๑) และดู องฺ.ติก. (แปล) ๒๐/๗๗/๓๐๐ ประกอบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๕ หน้า : ๑๓}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ๖. รตนสูตร
                ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอนอบน้อมพระตถาคต๑- พุทธเจ้า
                ที่เทวดาและมนุษย์บูชาแล้ว ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๗] ภูตทั้งหลายผู้สิงสถิตอยู่บนภาคพื้น
                หรือผู้สิงสถิตอยู่ในอากาศ ที่มาประชุมกันอยู่ ณ ที่นี้
                ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอนอบน้อมพระธรรมของพระตถาคต
                ที่เทวดาและมนุษย์บูชาแล้ว ขอให้มีความสวัสดี
        [๑๘] ภูตทั้งหลายผู้สิงสถิตอยู่บนภาคพื้น
                หรือผู้สิงสถิตอยู่ในอากาศ ที่มาประชุมกันอยู่ ณ ที่นี้
                ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายขอนอบน้อมพระสงฆ์ของพระตถาคต
                ที่เทวดาและมนุษย์บูชาแล้ว ขอให้มีความสวัสดี
        (พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ดังนี้)
                ถ้าเห็นว่าจะได้สุขอันยิ่งใหญ่
                ด้วยการเสียสละสุขอันเล็กน้อย
                นักปราชญ์พึงเสียสละสุขอันเล็กน้อย
                เพื่อเห็นแก่สุขอันยิ่งใหญ่๒-
รตนสูตร จบ
@เชิงอรรถ :
@๑ ตถาคต แปลว่า ไปอย่างนั้นหรือมาอย่างนั้น มีความหมายหลายนัย เช่น ไปหรือมาอย่างบุคคลผู้
@ขวนขวายเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ชาวโลก ไปหรือมาด้วยการเพิกถอนกิเสสได้ด้วยกำลังแห่งสมถะและวิปัสสนา
@ไปหรือมาด้วยการกำจัดทุกข์ทั้งปวงได้ ไปหรือมาด้วยการปฏิบัติเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ตน ในที่นี้ใช้เป็น
@คำแสดงคุณลักษณะของพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ว่าไปอย่างนั้นหรือมาอย่างนั้น (ขุ.ขุ.อ. ๖/๑๗๒)
@๒ สุขอันยิ่งใหญ่ ในที่นี้หมายถึงความสุขอันโอฬารคือพระนิพพาน (ขุ.ธ.อ. ๗/๘๗) ดู ขุ.ธ. แปลในเล่มนี้
@ข้อ ๒๙๐ หน้า ๑๒๓
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๕ หน้า : ๑๔}

        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๕ หน้าที่ ๑๒-๑๔.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=25&A=306&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=25&siri=6&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=25&A=73&Z=154&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=7
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=25&item=7&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=25&item=7&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu25