พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒. สีหาสนิยวรรค]
                                        ๖. ราหุลเถราปทาน
        [๗๕]            มีกรุงนามว่าเรณุวดี
                 ยาว ๓๐๐ โยชน์ สี่เหลี่ยมจตุรัส
        [๗๖]            มีปราสาทชื่อว่าสุทัสสนะ วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตให้
                 ประกอบด้วยเรือนยอดอย่างดี
                 ประดับประดาด้วยรัตนะ ๗ ประการ
        [๗๗]            กรุงนั้นไม่สงัดจากเสียง ๑๐ ประการ๑-
                 พลุกพล่านด้วยพวกวิทยาธร
                 จักเป็นดุจเมืองสุทัสสนะของเหล่าเทวดา
        [๗๘]            พอเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น กรุงนั้นก็เปล่งรัศมี
                 นครนั้นรุ่งเรืองเป็นนิตย์ แผ่ออกไป ๘ โยชน์ โดยรอบ
        [๗๙]            ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)
                 พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร
                 ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก
        [๘๐]            อุบาสกนั้นถูกกุศลมูลตักเตือนแล้วจักจุติจากสวรรค์ชั้นดุสิต
                 เกิดเป็นพระโอรสของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม
        [๘๑]            ถ้าหากเขาจะพึงอยู่ครองเรือนก็จะพึงได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ
                 แต่ข้อที่เขาผู้คงที่ จะยินดีในการอยู่ครองเรือนนั้น
                 ไม่ใช่ฐานะที่จะเป็นได้ (เป็นไปไม่ได้)
        [๘๒]            เขาจักต้องออกจากเรือนไปบวช มีข้อวัตรอันดี
                 จักสำเร็จเป็นพระอรหันต์โดยนามว่าราหุล
        [๘๓]            พระราหุลเป็นผู้มีปัญญารักษาตน สมบูรณ์ด้วยศีล
                 ดุจนกต้อยตีวิดรักษาฟองไข่ ดุจจามรีรักษาขนหาง
                 พระมหามุนีได้ทรงเห็นเราแล้ว
@เชิงอรรถ :
@๑ เสียง ๑๐ ประการ ได้แก่ เสียงช้าง เสียงม้า เสียงรถ เสียงกลอง เสียงตะโพน เสียงพิณ เสียงขับร้อง
@เสียงกังสดาล เสียงประโคมดนตรี และเสียงว่า ‘ท่านทั้งหลายโปรดบริโภค ดื่ม เคี้ยวกิน’
@(ที.ม. (แปล) ๑๐/๒๔๑/๑๘๑)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๑๓}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒. สีหาสนิยวรรค]
                                        ๗. อุปเสนวังคันตปุตตเถราปทาน
        [๘๔]            ข้าพเจ้ารู้ทั่วถึงธรรมของพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น
                 ยินดีอยู่ในศาสนา
                 กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ
        [๘๕]            คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘
                 และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว
                 คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล
        ได้ทราบว่า ท่านพระราหุลเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
ราหุลเถราปทานที่ ๖ จบ
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๑๑๓-๑๑๔.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=32&A=3291&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=32&siri=18&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=32&A=1347&Z=1379&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=18
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=32&item=18&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=32&item=18&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu32