พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๗. สัตตกนิบาต]
                                        ๒. คันธารวรรค ๖. สุสีมชาดก (๔๑๑)
๖. สุสีมชาดก (๔๑๑)
ว่าด้วยพระเจ้าสุสีมะออกผนวช
        (พระโพธิสัตว์โอวาทตนเองว่า)
        [๑๑๔] เมื่อก่อนผมสีดำได้งอกบริเวณศีรษะ วันนี้ผมเหล่านั้นมีสีขาว
                  สุสีมะ เจ้าเห็นแล้วจงประพฤติธรรมเถิด
                  เวลานี้เป็นเวลาสมควรที่จะประพฤติพรหมจรรย์
        (พระราชเทวีทูลพระราชาว่า)
        [๑๑๕] ขอเดชะพระองค์ผู้สมมติเทพ
                  ผมหงอกของหม่อมฉันมิใช่ของพระองค์
                  ผมหงอกงอกบนศีรษะของหม่อมฉัน
                  หม่อมฉันได้ทูลคำเท็จเพราะหวังทำประโยชน์แก่ตนเอง
                  ขอเดชะพระราชาผู้ประเสริฐ
                  ขอพระองค์พระราชทานอภัยแก่หม่อมฉันสักครั้งหนึ่งเถิด
        [๑๑๖] ขอเดชะพระมหาราช พระองค์ยังทรงหนุ่ม น่าทัศนา
                  ทรงดำรงอยู่ในปฐมวัย งามประดุจยอดไม้
                  ขอพระองค์ทรงครอบครองราชสมบัติ
                  และทรงสนพระทัยหม่อมฉัน
                  ขอพระองค์อย่าด่วนประพฤติพรหมจรรย์ที่ให้ผลตามกาลเลย
        (พระราชาตรัสกับพระราชเทวีว่า)
        [๑๑๗] เราเห็นสาววัยรุ่น มีผิวพรรณเกลี้ยงเกลา
                  ร่างกายงดงาม ทรวดทรงเฉิดฉาย
                  เจ้าหล่อนมีกิริยาละมุนละไม ประดุจดังเถาย่านาง
                  ประหนึ่งว่าประเล้าประโลมกิเลสกามยามไปใกล้บุรุษเพศ
        [๑๑๘] ต่อมาเราเห็นหญิงนั้นมีอายุถึง ๘๐ ปี หรือ ๙๐ ปีนับแต่เกิด
                  ถือไม้เท้าตัวสั่นงันงก มีกายค่อมลงเหมือนกลอนเรือนเที่ยวไปอยู่
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๒๗๖}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๗. สัตตกนิบาต]
                                        ๒. คันธารวรรค ๗. โกฏสิมพลิชาดก (๔๑๒)
        [๑๑๙] เรานั้น เมื่อพิจารณาใคร่ครวญถึงเหตุอันนั้นแหละ
                  จึงนอนอยู่ท่ามกลางที่นอนคนเดียว และพิจารณาเห็นว่า
                  ถึงเราก็จะต้องเป็นอย่างนั้น จึงไม่ยินดีในการครองเรือน
                  เวลานี้เป็นเวลาสมควรที่จะประพฤติพรหมจรรย์
        [๑๒๐] ความยินดีของผู้ครองเรือนเปรียบเหมือนเชือกที่ผูกยึดเหนี่ยวไว้
                  นักปราชญ์ทั้งหลายตัดเชือกนั้นแล้ว
                  ไม่มีความอาลัย ละกามสุขไป
สุสีมชาดกที่ ๖ จบ
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๒๗๖-๒๗๗.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=27&A=7636&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=27&siri=411&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=27&A=4643&Z=4669&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=1079
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=27&item=1079&items=7
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=27&item=1079&items=7
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu27