พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ [๔. มหาวรรค]
                                        ๓. นันทกเปตวัตถุ
        [๖๙๓] นรกนั้นมี ๔ เหลี่ยม มีประตู ๔ ด้าน
                  กรรมสร้างจำแนกไว้เป็นส่วนๆ
                  ล้อมรอบด้วยกำแพงเหล็ก ครอบไว้ด้วยแผ่นเหล็ก
        [๖๙๔] พื้นนรกนั้นล้วนเป็นเหล็กแดงลุกเป็นเปลวเพลิง
                  ประกอบด้วยความร้อน
                  แผ่ไปรอบตลอดร้อยโยชน์อยู่ตลอดกาล
        [๖๙๕] ล่วงไป ๑๐๐,๐๐ ปี ในกาลนั้น ข้าพระองค์ได้ยินเสียงอื้ออึง
                  (ว่า เพื่อนยากทั้งหลายเมื่อพวกท่านไหม้อยู่ในนรกนี้
                  กาลประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ ปีล่วงไปแล้ว)
                  ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ๑๐๐ โกฏิปีเป็นกำหนดของนรก
        [๖๙๖] ชนทั้งหลายเป็นมิจฉาทิฏฐิ ทุศีล และติเตียนพระอริยะ
                  ย่อมหมกไหม้อยู่ในนรกถึง ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิปี
        [๖๙๗] ข้าพระองค์จักเสวยทุกขเวทนาในนรกนั้นเป็นเวลายาวนาน
                  นี้เป็นผลกรรมอันชั่วช้าของข้าพระองค์
                  เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์จึงเศร้าโศกอย่างหนัก
        [๖๙๘] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ผู้ทรงปราบอริราช ทรงผดุงรัฐให้เจริญ
                  ขอพระองค์ทรงสดับความนั้น
                  ขอความเจริญจงมีแด่ข้าพระองค์และอุตตราธิดาของข้าพระองค์
        [๖๙๙] นางทำแต่กรรมดี ยินดีแล้วในนิจศีลและอุโบสถศีล
                  รู้ความประสงค์ของผู้ขอ ปราศจากความตระหนี่ และยินดีในทาน
        [๗๐๐] เป็นสะใภ้ตระกูลอื่นก็ยังคงรักษาศีลไม่บกพร่องอยู่เป็นนิตย์
                  และเป็นอุบาสิกาของพระศากยมุนีสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงสิริ
        [๗๐๑] ภิกษุรูปหนึ่ง มีศีลสมบูรณ์ สำรวมตา มีสติ คุ้มครองอินทรีย์
                  สำรวมระวังเป็นอันดี เข้ามาบิณฑบาตยังหมู่บ้าน
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๒๘๑}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ [๔. มหาวรรค]
                                        ๓. นันทกเปตวัตถุ
        [๗๐๒] เดินไปตามลำดับตรอก ได้มาถึงบ้านนั้น
                  ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ขอความเจริญจงมีแด่พระองค์
                  นางอุตตราได้เห็นภิกษุนั้นแล้ว
        [๗๐๓] นางได้ถวายน้ำดื่มเต็มขันและขนมอย่างวิจิตรแล้ว
                  อุทิศว่า ขอผลทานที่ดิฉันถวายแล้วนี้
                  จงสำเร็จแก่บิดาของดิฉันซึ่งตายไปแล้วเถิด เจ้าค่ะ
        [๗๐๔] ในขณะที่นางอุทิศส่วนบุญให้นั้นเอง วิบากก็เกิดขึ้น
                  ข้าพระองค์สำเร็จความประสงค์ดังปรารถนา
                  บริโภคกามสุขอยู่ เหมือนท้าวเวสวัณมหาราช
        [๗๐๕] ข้าแต่พระมหาราชเจ้า ผู้ทรงปราบอริราช
                  ทรงผดุงรัฐให้เจริญ ขอพระองค์จงทรงสดับความนั้น
                  บัณฑิตกล่าวว่า พระพุทธเจ้าเป็นบุคคลผู้เลิศของโลก
                  พร้อมทั้งเทวโลก ขอพระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรส
                  และพระอัครมเหสี ทรงถึงพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นว่า
                  เป็นที่พึ่งที่ระลึกเถิด
        [๗๐๖] ชนทั้งหลายย่อมบรรลุอมตบทด้วยมรรคมีองค์ ๘
                  ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงปราบอริราช
                  ขอพระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรสและพระอัครมเหสี
                  จงทรงถึงพระธรรมนั้น ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึกเถิด
        [๗๐๗] พระอริยบุคคลผู้บรรลุอริยมรรค ๔
                  และพระอริยบุคคลผู้ดำรงอยู่ในอริยผล ๔ ชื่อว่าพระสงฆ์
                  ผู้ปฏิบัติตรง มีศีล สมาธิและปัญญา
                  ขอพระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรสและพระอัครมเหสี
                  ทรงถึงพระสงฆ์นั้น ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึกเถิด
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๒๘๒}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ [๔. มหาวรรค]
                                        ๓. นันทกเปตวัตถุ
        [๗๐๘] ขอพระองค์ทรงรีบงดเว้นจากการฆ่าสัตว์
                  เว้นขาดจากการลักทรัพย์
                  ทรงยินดีเฉพาะพระมเหสีของพระองค์
                  ไม่ตรัสคำเท็จ ไม่เสวยน้ำจัณฑ์เถิด
        (พระราชาตรัสว่า)
        [๗๐๙] เทวดาผู้ควรบูชา ท่านเป็นผู้มุ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา
                  เราจะทำตามคำของท่าน
                  ท่านเป็นอาจารย์ของเรา
        [๗๑๐] เราขอถึงพระพุทธเจ้าซึ่งเป็นผู้ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์
                  พระธรรมอันยอดเยี่ยม และพระสงฆ์ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก
        [๗๑๑] เราจะรีบงดเว้นจากการฆ่าสัตว์
                  เว้นขาดจากการลักทรัพย์ในโลก
                  ยินดีเฉพาะภรรยาของตน
                  จะไม่พูดเท็จ ไม่ดื่มน้ำเมา
        [๗๑๒] เราจะผ่อนคลายความเห็นชั่ว
                  เหมือนโปรยแกลบให้ลอยไปตามลมแรง
                  หรือเหมือนทิ้งเศษไม้ใบหญ้าลงกระแสน้ำเชี่ยว
                  และยินดีในพระพุทธศาสนา
        [๗๑๓] พระเจ้าสุรัฏฐ์เมื่อตรัสดังนี้แล้ว
                  ทรงงดเว้นจากความเห็นชั่ว
                  ทรงนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคแล้ว
                  เสด็จทรงรถพระที่นั่ง
                  บ่ายพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก
นันทกเปตวัตถุที่ ๓ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๒๘๓}

        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๒๘๑-๒๘๓.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=26&A=7956&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=26&siri=123&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=26&A=4590&Z=4708&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=123
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=26&item=123&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=26&item=123&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu26