๔. จูฬสุวกราชชาดก (๔๓๐)
ว่าด้วยพญานกแขกเต้า
        (ท้าวสักกะตรัสถามพญานกแขกเต้าว่า)
        [๓๐] หมู่ต้นไม้มีใบเขียวชอุ่ม มีผลดาษดื่น มีอยู่เป็นจำนวนมาก
                ทำไมหนอ ใจของนกแขกเต้า
                จึงยินดีต้นไม้แห้งเป็นโพรงไม่สร่างซา
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๐๕}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๙. นวกนิบาต]
                                        ๔. จูฬสุวกราชชาดก (๔๓๐)
        (พญานกแขกเต้าตอบว่า)
        [๓๑] ผลของต้นไม้นี้ ข้าพเจ้าอาศัยกินอยู่หลายปี
                แม้ไม่มีผล ข้าพเจ้ารู้แล้ว แต่ก็ยังรักษาไมตรีนั้นไว้เหมือนเดิม
        (ท้าวสักกะตรัสถามว่า)
        [๓๒] ต้นไม้แห้ง ต้นไม้เป็นโพรง และต้นไม้ปราศจากใบและผล
                ฝูงนกก็พากันละทิ้งไป นี่นกน้อย เจ้าเห็นโทษอะไร
        (พญานกแขกเต้าตอบว่า)
        [๓๓] นกเหล่าใดต้องการผลไม้จึงคบหา
                รู้ว่าไม่มีผลก็ละทิ้งต้นไม้นั้นไป
                นกเหล่านั้นเป็นพวกเห็นแต่ประโยชน์ส่วนตน
                โง่เขลา เป็นผู้ทำลายพวกพ้อง
        (ท้าวสักกะตรัสว่า)
        [๓๔] เป็นการดี เจ้าปักษี ที่เจ้าได้กระทำความเป็นเพื่อน ไมตรี
                และความสนิทสนมในหมู่พวก ถ้าคุณธรรมข้อนี้เจ้าพอใจ
                เจ้าก็เป็นที่สรรรเสริญของผู้รู้ทั้งหลาย
        [๓๕] นี่เจ้านกแขกเต้าผู้มีปีกบินไปในอากาศ
                เรานั้นจะให้พรแก่เจ้า
                เจ้าจงเลือกพรสักอย่างหนึ่งตามที่เจ้าพอใจเถิด
        (พญานกแขกเต้ากล่าวว่า)
        [๓๖] ทำไมหนอ ข้าพเจ้าจะพึงเห็นต้นไม้นี้กลับมีใบมีผลได้อีก
                ข้าพเจ้าจะพึงยินดีอย่างยิ่งเหมือนคนจนได้ขุมทรัพย์
        (พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)
        [๓๗] ลำดับนั้น ท้าวสักกะทรงถือเอาน้ำอมฤตรดต้นไม้
                กิ่งของต้นไม้นั้นก็แตกออกมา มีเงาร่มเย็น น่ารื่นรมย์ใจ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๐๖}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๙. นวกนิบาต]
                                        ๕. หริตจชาดก (๔๓๑)
        (พญานกแขกเต้ากล่าวว่า)
        [๓๘] ท้าวสักกะ วันนี้ข้าพระองค์มีความสุขเพราะเห็นต้นไม้มีผลฉันใด
                ขอพระองค์พร้อมทั้งพระประยูรญาติทั้งปวงจงมีความสุขฉันนั้นเถิด
        (พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)
        [๓๙] ท้าวสักกะครั้นประทานพร
                บันดาลให้ต้นไม้มีผลแก่นกแขกเต้าแล้ว
                พร้อมด้วยพระมเหสี ก็เสด็จหลีกไปยังสวนเทพนันทวัน
จูฬสุวกราชชาดกที่ ๔ จบ
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๓๐๕-๓๐๗.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=27&A=8470&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=27&siri=430&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=27&A=5191&Z=5216&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=1236
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=27&item=1236&items=10
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=27&item=1236&items=10
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu27