๗. เอกจินติกเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระเอกจินติกเถระ
        (พระเอกจินติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
        [๓๔]            ในกาลใด เทวดาจะจุติจากหมู่เทวดาเพราะสิ้นอายุ
                 ในกาลนั้น เทวดาผู้พลอยยินดีย่อมเปล่งเสียง ๓ ประการว่า
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๕๒}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๙. กุฏชปุปผิยวรรค]
                                        ๗. เอกจินติกเถราปทาน
        [๓๕]            ท่านผู้เจริญ ท่านจากที่นี้ จงไปสู่สุคติ
                 อยู่ร่วมกับมนุษย์ เป็นมนุษย์แล้ว
                 จงได้ศรัทธาที่ยอดเยี่ยมในพระสัทธรรม
        [๓๖]            ศรัทธาของท่านผู้ตั้งมั่น
                 เป็นศรัทธาที่หยั่งรากลงลึกดำรงมั่น
                 ไม่คลอนแคลนในพระสัทธรรม
                 ที่พระอริยะประกาศดีแล้วจนตลอดชีวิต
        [๓๗]            ท่านจงทำกุศลที่ไม่เบียดเบียน ไม่มีอุปธิ
                 ทางกาย ทางวาจา ทางใจ ให้มากเถิด
        [๓๘]            แต่นั้น ท่านสั่งสมบุญแล้ว
                 จงทำบุญนั้นให้มากด้วยการให้ทาน
                 จงแนะนำแม้สัตว์เหล่าอื่นให้ตั้งอยู่
                 ในพรหมจรรย์ ในพระสัทธรรมเถิด
        [๓๙]            ด้วยความอนุเคราะห์นี้ ในกาลใด เหล่าเทวดาผู้รู้
                 จึงพลอยยินดีกับเทวดา ผู้ซึ่งกำลังจุติว่า
                 นี่แน่ะเทวะ ขอท่านจงมาบ่อยๆ นะ
        [๔๐]            ในกาลนั้น เมื่อหมู่เทวดามาประชุมกัน
                 ข้าพเจ้าเกิดความสลดใจว่า ข้าพเจ้าจุติจากที่นี้แล้ว
                 จักไปสู่กำเนิดอะไรหนอ
        [๔๑]            ท่านสมณะผู้อบรมอินทรีย์แล้ว
                 รู้ความสลดใจของข้าพเจ้า
                 ประสงค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า
                 จึงมายังสำนักของข้าพเจ้า
        [๔๒]            ท่านมีนามว่าสุมนะเป็นสาวก
                 ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ
                 พร่ำสอนอรรถธรรม ให้ข้าพเจ้าสลดใจ ในครั้งนั้น
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๕๓}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๙. กุฏชปุปผิยวรรค]
                                        ๘. ติกัณณิปุปผิยเถราปทาน
        [๔๓]            ข้าพเจ้าได้ฟังคำของท่านแล้ว
                 ทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า
                 ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้วได้สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น
        [๔๔]            ข้าพเจ้านั้น ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว
                 ได้อุบัติในเทวโลกนั้นเอง
                 ไม่ไปเกิดในทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป
        [๔๕]            คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘
                 และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว
                 คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล
        ได้ทราบว่า ท่านพระเอกจินติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
เอกจินติกเถราปทานที่ ๗ จบ
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๓๕๒-๓๕๔.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=32&A=9836&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=32&siri=189&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=32&A=4757&Z=4779&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=189
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=32&item=189&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=32&item=189&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu32