๕. มูลปริยายชาดก
กาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง
             [๓๔๐] 	กาลย่อมกินสัตว์ทั้งปวงกับทั้งตัวเองด้วย ก็ผู้ใดกินกาล ผู้นั้นเผา
                          ตัณหาที่เผาสัตว์ได้แล้ว.
             [๓๔๑] 	ศีรษะของนรชนปรากฏว่ามีมาก มีผมดำยาวปกคลุมถึงคอ บรรดาคน
                          ทั้งหลายนี้ จะหาคนผู้มีปัญญาสักคนก็ไม่ได้.
จบ มูลปริยายชาดกที่ ๕.

             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ บรรทัดที่ ๑๙๒๐-๑๙๒๖ หน้าที่ ๙๔.
https://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=27&A=1920&Z=1926&pagebreak=0&fontsz=1
https://84000.org/tipitaka/pitaka_item/r.php?B=27&A=1920&pagebreak=0&fontsz=1
             ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ :-
https://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=27&siri=245
             ศึกษาอรรถกถาชาดกได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=340
             พระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย :-
https://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=27&A=1907
             อ่านอรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย :-
https://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=37&A=6827
             The Pali Tipitaka in Roman :-
https://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=27&A=1907
             The Pali Atthakatha in Roman :-
https://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=37&A=6827
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
https://84000.org/tipitaka/read/?index_27
             อ่านเทียบฉบับแปลอังกฤษ Compare with English Translation :-
https://suttacentral.net/ja245/en/rouse