อรรถกถาเล่มที่ ๒ หน้าที่ ๔๘๖.

เสยฺยถาปิ ปุราณสิโกฏฺโฐติ ยถา นาม ปุราณจมฺมกาโรติ อตฺโถ ฯ ยถา หิ ปุราณจมฺมกาโร จมฺมํ วิตฺถตํ กริสฺสามีติ อิโตจีโตจ สมญฺฉติ นิกฺกฑฺฒติ เอวํ โสปิ ตํ นิสีทนํ ฯ เตน ตํ ภควา เอวมาห ฯ นิสีทนนฺนาม สทสํ วุจฺจตีติ สนฺถตสทิสํ สนฺถริตฺวา เอกสฺมึ อนฺเต สุคตวิทตฺถิยา วิทตฺถิมตฺเต ปเทเส ทฺวีสุ ฐาเนสุ ผาเลตฺวา ติสฺโส ทสา กริยนฺติ ตาหิ ทสาหิ สทสนฺนาม วุจฺจติ ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ ฉสฺสมุฏฺฐานํ ฯ นิสีทนสิกฺขาปทํ สตฺตมํ ฯ {๕๓๗} อฏฺฐมสิกฺขาปเท ฯ กณฺฑุปฏิจฺฉาที อนุญฺญาตา โหตีติ กตฺถ อนุญฺญาตา ฯ จีวรกฺขนฺธเก เวฬฏฺฐสีสวตฺถุสฺมึ ฯ วุตฺตญฺหิ ตตฺถ อนุชานามิ ภิกฺขเว ยสฺส กณฺฑุ วา ปิฬกา วา อสฺสาโว วา ถูลกจฺโฉ วา อาพาโธ กณฺฑุปฏิจฺฉาทินฺติ ^๑- ฯ {๕๓๙} ยสฺส อโธนาภิ อพฺภชานุมณฺฑลนฺติ ยสฺส ภิกฺขุโน นาภิยา เหฏฺฐา ชานุมณฺฑลานํ อุปริ ฯ กณฺฑูติ กจฺฉุ ฯ ปิฬกาติ โลหิตคณฺฑิกา สุขุมปิฬกา ฯ อสฺสาโวติ อริสภคนฺทรมธุเมหาทีนํ วเสน อสุจิปคฺฆรณํ ฯ ถูลกจฺโฉ วา อาพาโธติ มหาปิฬกาพาโธ วุจฺจติ ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ ฉสฺสมุฏฺฐานํ ฯ กณฺฑุปฏิจฺฉาทีสิกฺขาปทํ อฏฺฐมํ ฯ {๕๔๒} นวมสิกฺขาปเท ฯ วสฺสิกสาฏิกา อนุญฺญาตา โหตีติ กตฺถ อนุญฺญาตา ฯ จีวรกฺขนฺธเก วิสาขาวตฺถุสฺมึ ฯ วุตฺตํ หิ ตตฺถ อนุชานามิ ภิกฺขเว วสฺสิกสาฏิกนฺติ ^๒- ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมว ฯ @เชิงอรรถ: ^๑. ^๒. วิ. มหาวคฺค. ๕/๒๑๗. ๒๑๔.

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ หน้าที่ ๔๘๖. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=2&page=486&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=2&A=10253&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=2&A=10253&modeTY=2&pagebreak=1#p486