อรรถกถาเล่มที่ ๒๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
อิติ.อ. (ปรมตฺถที.)
หน้าที่ ๘๔.

                            ๓. ตติยวคฺค
                       ๑. ปสนฺนจิตฺตสุตฺตวณฺณนา
      [๒๑] ตติยวคฺคสฺส ปฐเม ปสนฺนจิตฺตนฺติ รตนตฺตยสทฺธาย กมฺมผลสทฺธาย
จ ปสนฺนมานสํ. สุคตินฺติ สุนฺทรํ คตึ, สุขสฺส วา คตินฺติ สุคตึ. สคฺคนฺติ
รูปาทิสมฺปตฺตีหิ สุฏฺฐุ อคฺคนฺติ สคฺคํ. โลกนฺติ โลกิยนฺติ เอตถ ปุญฺญปาปผลานิ,
ลุชฺชนฏฺเฐเนว วา โลกํ. เอตฺถ จ สุคติคฺคหเณน มนุสฺสคติปิ สงฺคยฺหติ,
สคฺคคฺคหเณน เทวคติ เอว. เสสํ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมวาติ. ๑-
                       ปฐมสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                          -------------
                         ๒. เมตฺตสุตฺตวณฺณนา
      [๒๒] ทุติเย มา ภิกฺขเว ปุญฺญานนฺติ เอตฺถ มาติ ปฏิเสธ นิปาโต.
ปุญฺญสทฺโท "กุสลานํ ภิกฺขเว ธมฺมานํ สมาทานเหตุ เอวมิทํ ปุญฺญํ
ปวฑฺฒตี"ติอาทีสุ ๒- ปุญฺญผเล อาคโต. "อวิชฺชาคโต ยํ ภิกฺขเว ปุริสปุคฺคโล
ปุญฺญญฺจ สงฺขารํ อภิสงฺขโรตี"ติอาทีสุ ๓- กามรูปาวจรสุจริเต. "ปุญฺญูปคํ ภวติ
วิญฺญาณนฺ"ติอาทีสุ ๓- สุคติวิเสสภูเต อุปปตฺติภเว. "ตีณิมานิ ภิกฺขเว
ปุญฺญกิริยาวตฺถูนิ ทานมยํ ปุญฺญกิริยาวตฺถุ สีลมยํ ปุญฺญกิริยาวตฺถุ ภาวนามยํ
ปุญฺญกิริยาวตฺถู"ติอาทีสุ ๔- กุสลเจตนายํ. อิธ ปน เตภูมกกุสลธมฺเม เวทิตพฺโพ.
ภายิตฺถาติ เอตฺถ ทุวิธํ ภยํ ญาณภยํ สารชฺชภยนฺติ. ตตฺถ "เยปิ เต ภิกฺขเว เทวา
ทีฆายุกา วณฺณวนฺโต สุขพหุลา อุจฺเจสุ วิมาเนสุ จิรฏฺฐิติกา, เตปิ ตถาคตสฺส
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. วุตฺตนยเมว     ๒ ที.ปา. ๑๑/๘๐/๔๙
@๓ สํ.นิ. ๑๖/๕๐/๘๐     ๔ ขุ.อิติ. ๒๕/๖๐/๒๗๘, องฺ.อฏฺฐก. ๒๓/๑๒๖/๒๔๕


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๘๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=27&page=84&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=27&A=1828&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=27&A=1828&modeTY=2&pagebreak=1#p84