อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๐๔.

{๓๐๑-๓๐๒} โรชวตฺถุํ อุตฺตานเมว ฯ ตตฺถ สพฺพญฺจ ฑากนฺติ สปฺปิอาทีหิ ปกฺกํ วา อปกฺกํ วา ยงฺกิญฺจิ ฑากํ ฯ ปิฏฺฐขาทนียนฺติ ปิฏฺฐมยํ ขาทนียํ ฯ โรโช กิร อิทํ อุภยมฺปิ สตสหสฺสํ วยํ กตฺวา ปฏิยาทาเปสิ ฯ สงฺครํ อกํสูติ กติกํ อกํสุ ฯ อุฬารํ โข เต อิทนฺติ สุนฺทรํ โข เต อิทํ ฯ นาหํ ภนฺเต อานนฺท พหุกโตติ นาหํ พุทฺธาทิคตปฺปสาทพหุมาเนน อิธาคโตติ ทสฺเสติ ฯ {๓๐๓} มญฺชุกาติ มธุรวจนา ฯ ปฏิภาเณยฺยกาติ สเก สิปฺเป ปฏิภาณ- สมฺปนฺนา ฯ ทกฺขาติ เฉกา อนลสา วา ฯ ปริโยทาตสิปฺปาติ นิทฺโทสสิปฺปา ฯ นาฬิยาวาปเกนาติ นาฬิยา จ อาวาปเกน จ ฯ อาวาปโก จ นาม ยตฺถ ลทฺธํ ลทฺธํ อาวปนฺติ ปกฺขิปนฺตีติ วุตฺตํ โหติ ฯ น ภิกฺขเว นหาปิตปุพฺเพน ขุรภณฺฑนฺติ เอตฺถ คเหตฺวา ปริหริตุเมว น วฏฺฏติ อญฺญสฺส สนฺตเกน ปน เกเส เฉตฺตุํ วฏฺฏติ ฯ สเจ เวตนํ คเหตฺวา ฉินฺทติ น วฏฺฏติ ฯ โย อนหาปิตปุพฺโพ ตสฺส ปริหริตุํปิ วฏฺฏติ ตํ วา อญฺญํ วา คเหตฺวา เกเส เฉตฺตุํปิ วฏฺฏติ ฯ {๓๐๔} ภาคํ ทตฺวาติ ทสมํ ภาคํ ทตฺวา ฯ อิทํ กิร ชมฺพูทีเป โปราณกจาริตฺตํ ตสฺมา ทส โกฏฺฐาเส กตฺวา เอโก โกฏฺฐาโส ภูมิสามิกานํ ทาตพฺโพ ฯ {๓๐๕} ยํ ภิกฺขเว มยา อิทํ น กปฺปตีติ อิเม จตฺตาโร มหาปเทเส ภควา ภิกฺขูนํ นยคฺคหณตฺถาย อาห ฯ ตตฺถ ธมฺมสงฺคาหกตฺเถรา สุตฺตํ คเหตฺวา ปริมทฺทนฺตา อิทํ อทฺทสํสุ ฯ ฐเปตฺวา ธญฺญผล- รสนฺติ สตฺต ธญฺญานิ ปจฺฉาภตฺตํ น กปฺปนฺตีติ ปฏิกฺขิตฺตานิ ฯ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๐๔. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=204&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=4202&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=4202&modeTY=2&pagebreak=1#p204