![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓) หน้าที่ ๒๓๑.
น ลทฺธํ นาลทฺธํ ชาเนยฺยุํ อาหฏาหฏํ เถราสเน วา ทเทยฺยุํ
ขณฺฑาขณฺฑํ วา ฉินฺทิตฺวา คณฺเหยฺยุํ เอวํ สติ อยุตฺตปริโภโค จ
โหติ น จ สพฺเพสํ สงฺคโห กโต ฯ ภณฺฑาคาเร ปน
จีวรํ ฐเปตฺวา อุสฺสนฺนกาเล เอเกกสฺส ภิกฺขุโน ติจีวรํ วา
เทฺว เทฺว วา เอเกกํ วา จีวรํ ทสฺสนฺติ ฯ ลทฺธาลทฺธํ
ชานิสฺสนฺติ อลทฺธภาวํ ชานิตฺวา สงฺคหํ กาตุํ มญฺญิสฺสนฺตีติ ฯ
น ภิกฺขเว ภณฺฑาคาริโก วุฏฺฐาเปตพฺโพติ เอตฺถ อญฺเญปิ
อวุฏฺฐาปนียา ชานิตพฺพา จตฺตาโร หิ น วุฏฺฐาเปตพฺพา
วุฑฺฒตโร ภณฺฑาคาริโก คิลาโน สงฺฆโต ลทฺธเสนาสโนติ ฯ
ตตฺถ วุฑฺฒตโร อตฺตโน วุฑฺฒตาย นวกตเรน น วุฏฺฐาเปตพฺโพ
ภณฺฑาคาริโก สงฺเฆน สมฺมนฺนิตฺวา ภณฺฑาคารสฺส ทินฺนตาย คิลาโน
อตฺตโน คิลานตาย สงฺโฆ ปน พหุสฺสุตสฺส อุทฺเทสปริปุจฺฉาทีหิ
พหูปการสฺส ภารนิตฺถรกสฺส ผาสุกํ อาวาสํ อวุฏฺฐาปนียํ กตฺวา
เทติ ตสฺมา โส อุปการตาย จ สงฺฆโต ลทฺธตาย จ น
วุฏฺฐาเปตพฺโพติ ฯ อุสฺสนฺนํ โหตีติ พหุํ ราสิกตํ โหติ ภณฺฑาคารํ
น คณฺหาติ ฯ สมฺมุขีภูเตนาติ อนฺโตอุปจารสีมายํ ฐิเตน ฯ
ภาเชตุนฺติ กาลํ โฆสาเปตฺวา ปฏิปาฏิยา ภาเชตุํ ฯ โกลาหลํ
อกาสีติ อมฺหากํ อาจริยสฺส เทถ อุปชฺฌายสฺส เทถาติ เอวํ
มหาสทฺทมกาสิ ฯ จีวรภาชกงฺเคสุ สภาคานํ ภิกฺขูนํ อปาปุณนฺตํปิ
มหคฺฆจีวรํ เทนฺโต ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ นาม ฯ อญฺเญสํ วุฑฺฒตรานํ
ปาปุณนฺตํปิ มหคฺฆํ จีวรํ อทตฺวา อปฺปคฺฆํ เทนฺโต โทสาคตึ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๓๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=231&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=4749&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=4749&modeTY=2&pagebreak=1#p231
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๓๑.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]