ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
 ฉบับหลวง   บาลีอักษรไทย   PaliRoman 
อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๑ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๓ ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค
             [๓๕๙] อกุศลกรรมบถ ๑๐ อย่าง
                          ๑. ปาณาติบาต        	[การยังสัตว์มีชีวิตให้ตกล่วงไป]
                          ๒. อทินนาทาน       	[การถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้]
                          ๓. กาเมสุมิจฉาจาร 	[การประพฤติผิดในกาม]
                          ๔. มุสาวาท            	[พูดเท็จ]
                          ๕. ปิสุณาวาจา        	[พูดส่อเสียด]
                          ๖. ผรุสวาจา           	[พูดคำหยาบ]
                          ๗. สัมผัปปลาป      	[พูดเพ้อเจ้อ]
                          ๘. อภิชฌา            	[ความโลภอยากได้ของเขา]
                          ๙. พยาบาท           	[ความปองร้ายเขา]
                          ๑๐. มิจฉาทิฏฐิ      	[ความเห็นผิด]
             [๓๖๐] กุศลกรรมบถ ๑๐ อย่าง
                          ๑. ปาณาติปาตา เวรมณี          	[เจตนาเครื่องเว้น จากการยังสัตว์มีชีวิต
                                                    	ให้ตกล่วงไป]
                          ๒. อทินนาทานา เวรมณี         	[เจตนาเครื่องเว้น จากการถือเอาสิ่งของที่
                                                    	เจ้าของมิได้ให้]
                          ๓. กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี   	[เจตนาเครื่องเว้น จากการประพฤติผิด
                                                    	ในกาม]
                          ๔. มุสาวาทา เวรมณี              	[เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดเท็จ]
                          ๕. ปิสุณาย วาจาย เวรมณี       	[เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดส่อเสียด]
                          ๖. ผรุสาย วาจาย เวรมณี        	[เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดคำหยาบ]
                          ๗. สัมผัปปลาปา เวรมณี        	[เจตนาเครื่องเว้น จากการพูดเพ้อเจ้อ]
                          ๘. อนภิชฌา                         	[ความไม่โลภอยากได้ของเขา]
                          ๙. อัพยาบาท                        	[ความไม่ปองร้ายเขา]
                          ๑๐. สัมมาทิฏฐิ                     	[ความเห็นชอบ]


             เนื้อความพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๑ บรรทัดที่ ๖๘๘๗-๖๙๑๑ หน้าที่ ๒๘๓. http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=11&A=6887&Z=6911&pagebreak=0 http://84000.org/tipitaka/read/byitem_s.php?book=11&item=359&items=2              อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็น เกณฑ์แบ่งข้อ :- http://84000.org/tipitaka/read/byitem_s.php?book=11&item=359&items=2&mode=bracket              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาบาลี อักษรไทย :- http://84000.org/tipitaka/pali/pali_item_s.php?book=11&item=359&items=2              อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :- http://84000.org/tipitaka/read/roman_item_s.php?book=11&item=359&items=2              ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=11&i=359              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๑ http://84000.org/tipitaka/read/?index_11

อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย

บันทึก ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับหลวง. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]

สีพื้นหลัง :