พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙
ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

๒. วานรชาดก
ผู้รู้เท่าถึงเหตุการณ์เอาตัวรอดได้
             [๖๖๖] 	ดูกรจระเข้ เราสามารถยกตนขึ้นจากน้ำสู่บกได้แล้ว บัดนี้ เราจะไม่ตกอยู่
                          ในอำนาจของท่านอีกต่อไป.
             [๖๖๗] 	เราไม่ต้องการด้วยผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลาย เราจะต้อง
                          ข้ามฝั่งแม่น้ำไปบริโภคผลมะเดื่อของเราดีกว่า.
             [๖๖๘] 	ผู้ใด ไม่รู้เท่าถึงเหตุการณ์ อันบังเกิดขึ้นแล้วโดยฉับพลัน ผู้นั้น จะต้อง
                          ตกอยู่ในอำนาจของศัตรู และต้องเดือดร้อนใจในภายหลัง.
             [๖๖๙] 	ส่วนผู้ใด รู้เท่าถึงเหตุการณ์ ที่บังเกิดขึ้นโดยฉับพลัน ผู้นั้น ย่อมพ้น
                          จากความคับขันอันเกิดแต่ศัตรู และไม่ต้องเดือดร้อนใจในภายหลัง.
จบ วานรชาดกที่ ๒.

             เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗  บรรทัดที่ ๓๒๐๒ - ๓๒๑๒.  หน้าที่  ๑๕๔ - ๑๕๕.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=27&A=3202&Z=3212&pagebreak=0
             ศึกษาอรรถกถาชาดกนี้ ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=666
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่_๒๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_27