ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๘ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๖. ฉักกนิบาต]

๑. อุรุเวลกัสสปเถรคาถา

๖. ฉักกนิบาต
๑. อุรุเวลกัสสปเถรคาถา
ภาษิตของพระอุรุเวลกัสสปเถระ
(พระอุรุเวลกัสสปเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า) [๓๗๕] (พระโคดมยังไม่กำราบเราเพียงใด) เราเห็นปาฏิหาริย์ของพระโคดมผู้เรืองยศแล้ว ก็ยังเป็นคนลวงโลกด้วยความริษยา และมานะ ยังไม่นอบน้อม เพียงนั้น [๓๗๖] พระศาสดาผู้เป็นสารถีฝึกคน ทรงทราบความดำริของเราแล้ว ก็ทรงปราม แต่นั้น เราก็ได้มีความสังเวช ขนพองสยองเกล้าอย่างไม่เคยเป็น [๓๗๗] คราวนั้น เราละความสำเร็จนิดหน่อยของเรา ครั้งที่เคยเป็นชฎิล๑- แล้วบวชในพระศาสนาของพระชินเจ้า [๓๗๘] ครั้งก่อน เรายินดีด้วยการบูชายัญ มุ่งกามสุคติภูมิ ภายหลัง ถอนราคะ โทสะ และแม้โมหะได้ขาด [๓๗๙] เรารู้ขันธ์ที่อาศัยอยู่มาก่อน ได้ชำระทิพยจักษุให้หมดจดแล้ว มีฤทธิ์ รู้จิตของผู้อื่น และบรรลุทิพพโสตญาณ [๓๘๐] อนึ่ง เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์นั้นเป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง เราบรรลุแล้ว เชิงอรรถ : นักบวชประเภทหนึ่ง เกล้าผมมุ่นเป็นมวยสูงขึ้น มักถือลัทธิบูชาไฟ บางครั้งจัดเข้าในพวกฤษี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๐๔}


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๔๐๔. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=26&siri=347                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=26&A=6491&Z=6505                   ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=347                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu26


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :