อานิสงส์แห่งการถวายน้ำดื่มแก่ภิกษุ

เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ กรุงสาวัตถี ภิกษุ 16 รูปจำพรรษาอยู่ในอาวาสใกล้หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ครั้นออกพรรษาแล้ว ภิกษุเหล่านั้นตั้งใจจะไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า และฟังธรรมจากพระองค์ จึงออกเดินทางไกลมุ่งสู่กรุงสาวัตถี

ทางที่ภิกษุเหล่านั้นเดินไปเป็นทางกันดาร อยู่ในฤดูร้อน ไม่มีน้ำให้ดื่มตลอดระยะทาง ความร้อนแผดเผาร่างกาย ภิกษุทั้งหลายกระหายน้ำและลำบากกาย แต่ก็ยังเดินทางต่อไปจนใกล้หมู่บ้านแห่งหนึ่ง

ในหมู่บ้านนั้น มีหญิงผู้หนึ่งถือภาชนะสำหรับใส่น้ำ เดินบ่ายหน้าไปยังบ่อน้ำเพื่อจะตักน้ำ ภิกษุเหล่านั้นเห็นนางแล้วคิดว่า ถ้าเดินไปยังที่ที่หญิงผู้นี้ไป อาจได้น้ำดื่ม จึงเดินตามไปจนเห็นบ่อน้ำ แล้วยืนอยู่ไม่ไกลจากนาง

เมื่อนางตักน้ำเสร็จและกำลังจะกลับ ได้เห็นภิกษุเหล่านั้น ย่อมรู้ได้ว่าท่านทั้งหลายกระหายน้ำและต้องการน้ำ จึงเข้าไปด้วยความเคารพ นิมนต์ให้ฉันน้ำ

ภิกษุทั้งหลายจึงนำผ้ากรองน้ำออกจากถุงบาตร กรองน้ำแล้วดื่มจนพอแก่ความต้องการ เอาน้ำลูบมือและเท้าให้เย็น แล้วกล่าวอนุโมทนาในปานียทาน คือทานที่เป็นน้ำดื่ม แก่หญิงนั้น จากนั้นจึงเดินทางต่อไป

หญิงนั้นตั้งบุญนั้นไว้ในใจ ระลึกถึงบุญนั้นอยู่เนือง ๆ ภายหลังเมื่อนางทำกาลกิริยาแล้ว ได้ไปบังเกิดในภพดาวดึงส์

ด้วยบุญญานุภาพของนาง วิมานใหญ่และงดงามก็ปรากฏขึ้น มีต้นกัลปพฤกษ์ มีแม่น้ำใสสะอาดไหลล้อมรอบวิมาน น้ำใสประดุจก้อนแก้วมณี มีหาดทรายขาว มีสระโบกขรณีใหญ่ประดับด้วยดงปทุม 5 สี และมีเรือทองเกิดขึ้นพร้อมวิมานนั้น

เทพธิดานั้นเสวยทิพยสมบัติอยู่ในวิมานและเที่ยวเล่นอยู่ในเรือ วันหนึ่ง ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ไปยังเทวโลก เห็นเทพธิดานั้นขึ้นอยู่บนเรือประทุนทอง ล่องลอยเข้าไปในสระโบกขรณี เด็ดดอกปทุมอยู่ มีวิมานเรือนยอดส่องสว่างไปโดยรอบ จึงถามว่า เมื่อครั้งเกิดเป็นมนุษย์ นางได้ทำบุญอะไรไว้ จึงมีผิวพรรณ อานุภาพ และโภคะอันน่ารักเช่นนี้

เทพธิดานั้นมีความปลาบปลื้มใจ จึงตอบพระเถระว่า เมื่อชาติก่อน นางเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในมนุษยโลก ได้เห็นภิกษุผู้เหน็ดเหนื่อยและกระหายน้ำ จึงขวนขวายถวายน้ำให้ท่านดื่ม

นางกล่าวว่า ผู้ใดขวนขวายถวายน้ำแก่ภิกษุผู้เหน็ดเหนื่อยและกระหายน้ำ แม่น้ำหลายสายที่มีน้ำใสเย็น มีสวนไม้มาก มีบัวขาวมาก ย่อมเกิดแก่ผู้นั้น แม่น้ำเหล่านั้นย่อมไหลล้อมรอบวิมานอยู่เสมอ มีน้ำเย็น ลาดด้วยทราย มีต้นมะม่วง ต้นสาละ ต้นหมากหอม ต้นหว้า ต้นราชพฤกษ์ และต้นแคฝอยที่ออกดอกสะพรั่ง

เทพธิดากราบเรียนว่า คนผู้ทำบุญไว้แล้วย่อมได้วิมานอันประเสริฐ ประกอบด้วยภูมิภาคเช่นนั้น อันงดงามอย่างยิ่ง นี้เป็นผลแห่งกรรมนั้น เพราะบุญแห่งการถวายน้ำนั้น นางจึงมีวรรณะงาม อานุภาพรุ่งเรือง และรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ