อานิสงส์แห่งการอนุโมทนาการสร้างวิหาร

ท่านพระอนุรุทธเถระผู้มีทิพยจักษุ ได้เห็นเทพธิดาผู้หนึ่งมีผิวพรรณงดงาม มีรัศมีสว่างไปทั่วทุกทิศ ดุจดาวประกายพรึก เมื่อเทพธิดานั้นเคลื่อนไหว เสียงทิพย์อันไพเราะก็เปล่งออกจากเครื่องประดับและอวัยวะน้อยใหญ่ กลิ่นทิพย์อันน่ารื่นรมย์ก็ฟุ้งไปโดยรอบ

พระเถระจึงถามเทพธิดานั้นว่า ความงาม รัศมี เสียงทิพย์ กลิ่นทิพย์ และวิมานอันน่าอัศจรรย์นี้ เป็นผลแห่งกรรมอะไร

เทพธิดาตอบว่า ครั้งเมื่อเกิดเป็นมนุษย์ นางวิสาขามหาอุบาสิกาเป็นสหายของนาง อยู่ในเมืองสาวัตถี นางวิสาขาได้สร้างมหาวิหารถวายสงฆ์ นางได้เห็นมหาวิหารนั้นแล้วเกิดจิตเลื่อมใส อนุโมทนาด้วยใจบริสุทธิ์

เทพธิดากล่าวว่า วิมานอันเป็นที่รักนี้ นางได้มาเพราะการอนุโมทนาด้วยจิตบริสุทธิ์เพียงอย่างเดียว วิมานนั้นสูงโดยรอบ 16 โยชน์ เลื่อนลอยไปในอากาศได้ตามความปรารถนา งดงามรุ่งเรืองกว้างไกล มีปราสาท มีสระโบกขรณีน้ำใส มีท่าลาดด้วยทรายทอง ดารดาษด้วยบัวนานาชนิด

ในวิมานนั้นมีต้นไม้นานาชนิดอันเกิดขึ้นด้วยบุญกรรม มีเสียงดนตรีทิพย์กึกก้อง มีหมู่นางอัปสรแวดล้อม วิมานมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ น่าอัศจรรย์ น่าดูน่าชม เกิดขึ้นเพราะกุศลกรรมที่นางได้ทำไว้

พระอนุรุทธเถระจึงถามต่อไปว่า วิมานอันอัศจรรย์นี้เกิดแก่เทพธิดาเพราะการอนุโมทนาด้วยจิตบริสุทธิ์เท่านั้น ส่วนนางวิสาขาผู้ถวายทานและสร้างมหาวิหารนั้น ไปเกิด ณ ที่ใด

เทพธิดาตอบว่า นางวิสาขามหาอุบาสิกาผู้เป็นสหายของนาง ได้ถวายทานและสร้างมหาวิหารถวายสงฆ์ เป็นผู้รู้ธรรมแจ่มแจ้ง เมื่อละโลกแล้วได้บังเกิดในหมู่เทพชั้นนิมมานรดี เป็นใหญ่ด้วยบุญกรรมอันใครไม่ควรประมาณ

จากนั้นเทพธิดาได้กล่าวชักชวนให้ชนทั้งหลายปลื้มใจถวายทานแด่สงฆ์ มีใจเลื่อมใสฟังธรรม เพราะการได้อัตภาพเป็นมนุษย์เป็นของได้ยาก ทางที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้เป็นทางไปสู่สวรรค์ และทานที่ถวายในสงฆ์เป็นทานมีผลมาก

เทพธิดากล่าวถึงสงฆ์ว่า พระสงฆ์คือคู่แห่งบุรุษ 4 คู่ บุรุษบุคคล 8 จำพวก เป็นสาวกของพระสุคต เป็นผู้ปฏิบัติตรง ดำรงมั่นอยู่ในปัญญาและศีล เมื่อผู้มุ่งบุญถวายทานในท่านเหล่านั้น ทักษิณานั้นเป็นสังฆทาน มีผลมาก อันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายทรงสรรเสริญ

เทพธิดากล่าวว่า ชนเหล่าใดหวนระลึกถึงบุญเช่นนี้แล้วเกิดปีติและโสมนัส ชนเหล่านั้นย่อมกำจัดมลทินคือความตระหนี่ พร้อมทั้งความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ความลังเลใจ และความถือเสมอท่าน แล้วเข้าถึงสถานที่อันเป็นแดนสวรรค์