อานิสงส์แห่งการถวายอาสนะและภัตตาหาร

ครั้งหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มีสตรีผู้หนึ่งเห็นพระเถระรูปหนึ่งเที่ยวบิณฑบาตมาถึงเรือนของตน นางเกิดจิตเลื่อมใส จึงนิมนต์พระเถระให้เข้าไปในเรือน แล้วจัดอาสนะถวายให้ท่านนั่ง

นางปูลาดตั่งนั้นให้เรียบร้อยด้วยความเคารพ เมื่อพระเถระนั่งเหนืออาสนะแล้ว นางจึงถวายอาหารตามกำลังทรัพย์ของตน มิใช่ด้วยความโอ้อวด แต่ด้วยจิตเลื่อมใสและความเคารพในผู้ควรเคารพ

เมื่อพระเถระฉันเสร็จแล้ว ได้กล่าวธรรมีกถาประกอบด้วยทาน มีการถวายอาสนะและถวายอาหารเป็นต้น นางฟังธรรมแล้วพิจารณาทานของตน จิตของนางเกิดปีติเอิบอาบทั่วกาย จึงถวายตั่งนั้นแก่พระเถระด้วยจิตเลื่อมใส

พระเถระรับตั่งนั้นแล้วใช้ให้เป็นประโยชน์แก่สงฆ์ ภายหลัง สตรีผู้นั้นเกิดโรคอย่างหนึ่งแล้วทำกาลกิริยา ไปบังเกิดในภพดาวดึงส์

ด้วยผลแห่งปีฐทาน คือการถวายตั่งนั้น นางได้วิมานตั่งทองอันโอฬาร ล่องลอยไปได้ตามความปรารถนา มีรัศมีเปล่งประกายดังสายฟ้าแลบออกจากกลีบเมฆ มีโภคะอันน่ารักเกิดขึ้นในวิมานนั้น

ครั้นท่านพระมหาโมคคัลลานะไปยังเทวโลก ได้เห็นเทพธิดาผู้นั้นประดับองค์ด้วยมาลัยและภูษางดงาม อยู่ในวิมานตั่งทองอันโอฬาร จึงถามว่า เมื่อครั้งเกิดเป็นมนุษย์ นางได้ทำบุญอะไรไว้ จึงมีวรรณะงาม มีผลอันพึงปรารถนาสำเร็จในวิมาน และมีอานุภาพรุ่งเรืองเช่นนี้

เทพธิดานั้นดีใจที่พระเถระถาม จึงตอบว่า เมื่อครั้งนางเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ ได้ถวายตั่งแด่บรรดาภิกษุผู้เพิ่งมาถึง ได้กราบไหว้ ประคองอัญชลี และถวายทานตามกำลังทรัพย์

นางกล่าวว่า เพราะบุญนั้น ผิวพรรณของนางจึงงาม ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จในวิมาน โภคะทั้งหลายอันน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่นาง และเพราะบุญที่ได้ทำไว้ในสมัยเป็นมนุษย์ นางจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง มีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ

ภายหลัง เมื่อเทพธิดานั้นพยากรณ์ผลกรรมของตนแล้ว ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้แสดงธรรมโดยพิสดาร เทศนานั้นเป็นประโยชน์แก่เทพธิดาพร้อมทั้งบริวาร พระเถระกลับจากเทวโลกแล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงยกเรื่องนั้นเป็นเหตุแสดงธรรมแก่บริษัทที่ประชุมกัน