๑๑. ราหุลสูตร
ว่าด้วยพระพุทโธวาทที่ตรัสโปรดพระราหุล
        [๓๓๘] (พระผู้มีพระภาคตรัสถามท่านพระราหุลดังนี้)
                  เพราะความสนิทสนมกันเกินไป
                  เธอนึกดูหมิ่นบัณฑิต๑- บ้างหรือไม่
                  การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์๒-
                  เธอยังใส่ใจนอบน้อมอยู่หรือไม่
        [๓๓๙] (ท่านพระราหุลทูลตอบดังนี้)
                  ถึงจะมีความสนิทสนมกันมากสักเพียงใด
                  ข้าพระองค์ก็ไม่เคยนึกดูหมิ่นบัณฑิตเลย
                  การชูคบเพลิงแก่มวลมนุษย์
                  ข้าพระองค์ก็ยังใส่ใจนอบน้อมอยู่เสมอ
        [๓๔๐] (พระผู้มีพระภาคตรัสโอวาทดังนี้)
                  เธอละกามคุณ ๕ ซึ่งน่ารัก น่ารื่นรมย์ใจแล้ว
                  ออกจากเรือนบวชด้วยศรัทธา
                  จงทำที่สุดแห่งทุกข์เถิด๓-
@เชิงอรรถ :
@๑ บัณฑิต ในที่นี้พระผู้มีพระภาคตรัสหมายเอาพระสารีบุตร (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)
@๒ การชูคบเพลิง ในที่นี้หมายถึงการแสดงธรรม (ขุ.สุ.อ. ๒/๓๓๘/๑๕๗)
@๓ ดูเทียบ ขุ.เถร. (แปล) ๒๖/๑๙๕/๓๖๖
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๕ หน้า : ๕๗๘}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต [๒. จูฬวรรค]
                                        ๑๑. ราหุลสูตร
        [๓๔๑] เธอจงคบกัลยาณมิตร ยินดีเสนาสนะอันสงัด
                  ปราศจากเสียงอึกทึกครึกโครม
                  จงเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค
        [๓๔๒] เธอจงอย่าทำความอยากในปัจจัย ๔ เหล่านี้ คือ
                  จีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเภสัชที่เกิดขึ้น
                  เธออย่ากลับมายังโลกนี้อีกเลย
        [๓๔๓] เธอจงเป็นผู้สำรวมในปาติโมกข์ และอินทรีย์ ๕
                  จงเจริญกายคตาสติกัมมัฏฐาน
                  จงเป็นผู้เบื่อหน่ายในสังสารวัฏให้มาก
        [๓๔๔] จงเว้นสุภนิมิตอันเป็นเหตุให้เกิดราคะเสีย
                  จงเจริญสมาธิจิตด้วยอสุภภาวนา
                  จนจิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง และตั้งมั่นด้วยดี๑-
        [๓๔๕] จงเจริญกัมมัฏฐานที่ไม่มีนิมิต จงละมานานุสัยกิเลส
                  เพราะละมานะได้นั่นเอง เธอก็จะเป็นผู้สงบระงับ
        ทราบว่า พระผู้มีพระภาคตรัสสอนท่านพระราหุลด้วยคาถาเหล่านี้อยู่เนืองๆ
ด้วยประการฉะนี้
ราหุลสูตรที่ ๑๑ จบ
@เชิงอรรถ :
@๑ มีอารมณ์เป็นหนึ่ง หมายถึงแน่วแน่ด้วยอุปจารสมาธิ ตั้งมั่นด้วยดี หมายถึงตั้งมั่นแนบแน่นด้วยอัปปนาสมาธิ
@(ขุ.สุ.อ. ๒/๓๔๔/๑๖๐)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๕ หน้า : ๕๗๙}

        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๒๕ หน้าที่ ๕๗๘-๕๗๙.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=25&A=15402&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=25&siri=250&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=25&A=8111&Z=8134&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=328
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=25&item=328&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=25&item=328&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu25