พระวินัยปิฎก จูฬวรรค [๗. สังฆเภทขันธกะ]
                                        ๓. ตติยภาณวาร
        ภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นพวกเธอพึงศึกษาอย่างนี้ว่า พวกเราจะครอบงำลาภ
ที่เกิดขึ้นอยู่ ความเสื่อมลาภที่เกิดขึ้น ... ยศที่เกิดขึ้น ... ความเสื่อมยศที่เกิดขึ้น
... สักการะที่เกิดขึ้น ... ความเสื่อมสักการะที่เกิดขึ้น ... ความปรารถนาชั่วที่เกิดขึ้น
... ความที่มีมิตรชั่วที่เกิดขึ้นอยู่ ภิกษุทั้งหลาย พวกเธอพึงศึกษาอย่างนี้แล
        พระเทวทัตถูกอสัทธรรม ๓ อย่างครอบงำ
        [๓๕๐] ๑- ภิกษุทั้งหลาย เทวทัตถูกอสัทธรรม ๓ อย่างครอบงำย่ำยีจิต ต้อง
ไปเกิดในอบาย ต้องไปเกิดในนรก ดำรงอยู่ชั่วกัป แก้ไขไม่ได้
        อสัทธรรม ๓ อย่าง คือ
        ๑. ความปรารถนาชั่ว  ๒. ความมีมิตรชั่ว
        ๓. การได้บรรลุคุณวิเศษขั้นต่ำแล้วเลิกเสียกลางคัน
นิคมคาถา
                ใครๆ อย่าได้เกิดเป็นคนปรารถนาชั่ว
                ไม่ว่าในกาลไหนๆ ในโลก
                เธอทั้งหลายจงรู้จักเทวทัตว่ามีคติเหมือนกับคนปรารถนาชั่ว
                เทวทัตเป็นที่ยกย่องกันว่าเป็นบัณฑิต
                เป็นที่รู้กันว่า ได้อบรมตนแล้ว เราได้ฟังมาว่า
                เทวทัตดุจรุ่งเรืองอยู่ด้วยยศ เทวทัตนั้นสั่งสมความประมาท
                เบียดเบียนตถาคตนั้น จึงต้องไปเกิดในนรกอเวจี
                มีประตู ๔ ด้าน น่ากลัว
                ผู้ใดประทุษร้ายต่อผู้ไม่ประทุษร้ายตอบ
                ผู้ไม่ทำกรรมชั่ว บาปย่อมถูกต้องเฉพาะผู้นั้นเท่านั้น
@เชิงอรรถ :
@๑ ขุ.อิติ. (แปล) ๒๕/๘๙/๔๕๘-๔๖๐
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๗ หน้า : ๒๑๑}

                                        พระวินัยปิฎก จูฬวรรค [๗. สังฆเภทขันธกะ]
                                        ๓. ตติยภาณวาร
                ผู้มีจิตประทุษร้าย ไม่มีความเอื้อเฟื้อ
                รูปใดเบียดเบียนตถาคตผู้เสด็จไปดี มีพระทัยสงบ
                ด้วยการกล่าวตำหนิ การตำหนิพระองค์ย่อมฟังไม่ขึ้น
                เปรียบเหมือนผู้ที่ตั้งใจประทุษร้ายมหาสมุทร
                ด้วยยาพิษจำนวนเป็นหม้อ เขาไม่อาจประทุษร้ายได้
                เพราะมหาสมุทรน่ากลัว
                ภิกษุผู้ดำเนินตามมรรคาของพระพุทธเจ้า
                หรือพระสาวกพึงถึงความสิ้นทุกข์ได้
                บัณฑิตทำพระพุทธเจ้าหรือพระสาวก
                ให้เป็นกัลยาณมิตรและคบหาท่านเหล่านั้น”
        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๗ หน้าที่ ๒๑๑-๒๑๒.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=7&A=5690&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=7&siri=54&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=7&A=3897&Z=4077&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=7&i=401
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=7&item=393&items=11
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=7&item=393&items=11
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๗
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu7