๓. สรณคมนิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระสรณคมนิยเถระ
        (พระสรณคมนิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
        [๒๐]            สงครามของท้าวเทวราชทั้ง ๒ ฝ่าย
                 ได้ปรากฏประชิดติดกัน เสียงดังกึกก้องได้เป็นไป
        [๒๑]            พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้แจ้งโลก
                 ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับยืนอยู่ในอากาศ
                 ทรงทำมหาชนให้สังเวชแล้ว
        [๒๒]            เทวดาทั้งปวงมีใจเบิกบาน ต่างวางเกราะและอาวุธ
                 พร้อมใจกันถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในขณะนั้น
        [๒๓]            พระศาสดาผู้ทรงอนุเคราะห์ ทรงรู้แจ้งโลก
                 ทรงทราบความคิดของข้าพเจ้าแล้ว
                 ทรงเปล่งอาสภิวาจา๑- ทำมหาชนให้เย็นใจว่า
        [๒๔]            บุคคลผู้เกิดเป็นมนุษย์ มีจิตประทุษร้าย
                 เบียดเบียนสัตว์เพียงตัวเดียว
                 จะต้องเกิดยังอบายภูมิ เพราะจิตประทุษร้ายนั้น
@เชิงอรรถ :
@๑ อาสภิวาจา หมายถึงวาจาแสดงความเป็นผู้องอาจ วาจาองอาจคือคำประกาศพระองค์ว่าเป็นเอกในโลก
@(ที.ม. (แปล) ๑๐/๓๑/๑๔)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๖๔}

                                        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๒. มหาปริวารวรรค]
                                        ๓. สรณคมนิยเถราปทาน
        [๒๕]            เปรียบเหมือนช้างในสนามรบ
                 เบียดเบียนสัตว์จำนวนมาก
                 ท่านทั้งหลายจงทำจิตของตนให้เย็นเถิด
                 อย่าเบียดเบียนกันนักเลย
        [๒๖]            แม้พวกเสนาของพญายักษ์ทั้ง ๒ ได้สงบสงคราม
                 และพากันถึงพระผู้มีพระภาคผู้เจริญที่สุดในโลก
                 ผู้คงที่เป็นอันดี ว่าเป็นสรณะ อย่างมั่นคง
        [๒๗]            ส่วนพระศาสดา ผู้มีพระจักษุ ทรงให้หมู่ชนยินยอมแล้ว
                 อันหมู่เทวดาเพ่งดูอยู่ ทรงก้าวย่างพระบาท
                 ทรงบ่ายพระพักตร์เสด็จหลีกไปทางทิศเหนือ
        [๒๘]            ข้าพเจ้าได้ถึงพระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์
                 ผู้คงที่ ว่าเป็นสรณะเป็นคนแรก
                 ข้าพเจ้าไม่ไปเกิดยังทุคติเลยตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป
        [๒๙]            ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป)
                 ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๖ ชาติ
                 มีพระนามว่ามหาทุนทุภิและพระนามว่ารเถสภะ
        [๓๐]            คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘
                 และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว
                 คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล
        ได้ทราบว่า ท่านพระสรณคมนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
สรณคมนิยเถราปทานที่ ๓ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๖๕}

        เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๒๖๔-๒๖๕.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_read.php?B=32&A=7457&w=&fontsz=0
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/m_siri.php?B=32&siri=115&fontsz=0
        ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
        อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=32&A=3512&Z=3534&pagebreak=0
        ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=32&i=115
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/pali_item_s.php?book=32&item=115&items=1
        ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลี อักษรโรมัน :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/roman_item_s.php?book=32&item=115&items=1
        สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu32