ว่าด้วยทิศที่ไม่เคยไป (อมตนิพพาน)
          [๙๑๒] คำว่า เมื่อภิกษุไปสู่ทิศที่ไม่เคยไป ความว่า อมตนิพพาน คือความสงบ
สังขารทั้งปวง ความสละคืนอุปธิทั้งปวง ความสิ้นตัณหา ความสำรอกความดับ ความออกจาก
ตัณหาเป็นเครื่องร้อยรัด เรียกว่าทิศที่ไม่เคยไป. ทิศที่ยังไม่เคยไปโดยกาลยืดยาวนี้ ชื่อว่าทิศที่
ไม่เคยไป. บุคคลพึงประคองภาชนะน้ำมันอันเต็มเสมอขอบปากมิได้มีส่วนเหลือ ฉันใด พระ
โยคาวจรเมื่อปรารถนาทิศที่ยังไม่เคยไป ก็พึงรักษาจิตของตนเนืองๆ ฉันนั้น. เมื่อภิกษุไป ดำเนิน
ไป ก้าวไปสู่ทิศที่ไม่เคยไป เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า เมื่อภิกษุไปสู่ทิศที่ไม่เคยไป.
          เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๙ บรรทัดที่ ๑๐๘๐๘-๑๐๘๑๔ หน้าที่ ๔๕๔.
https://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=29&A=10808&Z=10814&pagebreak=0&fontsz=0
          ฟังเนื้อความพระไตรปิฎก : [คลิกเพื่อฟัง]
          อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ :-
https://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=29&siri=17
          ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=29&i=881
          ศึกษาพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย :-
[912] https://84000.org/tipitaka/pali/pali_item_s.php?book=29&item=912&items=1
          The Pali Tipitaka in Roman :-
[912] https://84000.org/tipitaka/pali/roman_item_s.php?book=29&item=912&items=1
          สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๙
https://84000.org/tipitaka/read/?index_29