ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
   ฉบับหลวง   บาลีอักษรไทย   PaliRoman 
อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๘ สุตฺต. ขุ. วิมานวตฺถุ-เปตวตฺถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
     [๔๐]   |๔๐.๔๘๒| ๒ ปภสฺสวรวณฺณนิเภ
                        สุรตฺตวตฺถนิวาสเน
                        มหิทฺธิเก จนฺทนรุจิรคตฺเต
                        กา ตฺวํ สุเภ เทวเต วนฺทเส มมํ
     |๔๐.๔๘๓|    ปลฺลงฺโก จ เต มหคฺโฆ
@เชิงอรรถ:  ม. อยิรกุเล ฯ ยุ. อยฺยรกุเล ฯ   ยุ. จนฺทร ... ฯ
                        นานารตนจิตฺติโต รุจิโร
                        ยตฺถ ตฺวํ นิสินฺนา วิโรจสิ
                        เทวราชาริว นนฺทเน วเน
     |๔๐.๔๘๔|    กึ ตฺวํ ปุเร สุจริตมาจริ ภทฺเท
                        กิสฺส กมฺมสฺส วิปากํ อนุโภสิ
                        เทวโลกสฺมึ เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข
                        กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ ฯ
     |๔๐.๔๘๕|    ปิณฺฑาย เต จรนฺตสฺส
                        มาลํ ผาณิตญฺจ อททํ ภนฺเต
                        ตสฺส กมฺมสฺสิทํ วิปากํ
                        อนุโภมิ เทวโลกสฺมึ
     |๔๐.๔๘๖|    โหติ จ เม อนุตาโป
                        อปราธํ ๑- ทุกฺขิตญฺจ เม ภนฺเต
                        สาหํ ธมฺมํ นาสฺโสสึ
                        สุเทสิตํ ธมฺมราเชน
     |๔๐.๔๘๗|    ตํ ตํ วทามิ ภทฺทนฺเต
                        ยสฺส เม อนุกมฺปิโย
                        โกจิ ธมฺเมสุ ตํ สมาทเปถ
                        สุเทสิตํ ธมฺมราเชน
     |๔๐.๔๘๘|    เยสํ อตฺถิ สทฺธา พุทฺเธ
@เชิงอรรถ:  ม. ยุ. อปรทฺธํ ฯ
                        ธมฺเม จ สงฺฆรตเน จ
                        เต มํ อติวิโรจนฺติ
                        อายุนา ยสสา สิริยา
     |๔๐.๔๘๙|    ปตาเปน วณฺเณน อุตฺตริตรา
                        อญฺเญ มหิทฺธิกตรา มยา เทวาติ ฯ
                                    ปภสฺสรวิมานํ ทุติยํ ฯ
     [๔๑]   |๔๑.๔๙๐| ๓ อลงฺกตา กนกกญฺจนาจิตํ ๑-
                        สุวณฺณชาลจิตฺตํ มหนฺตํ
                        อภิรุยฺห คชวรํ สุกปฺปิตํ
                        อิธาคมา เวหาสยํ อนฺตลิกฺเข
     |๔๑.๔๙๑|    นาคสฺส ทนฺเตสุ ทุเวสุ นิมฺมิตา
                        อจฺโฉทกา ปทุมินิโย สุผุลฺลา
                        ปทุเมสุ ๒- ตุริยคณา ปวชฺชเร ๓-
                        อิมา จ นจฺจนฺติ มโนหราโย
     |๔๑.๔๙๒|    เทวิทฺธิปตฺตาสิ มหานุภาเว
                        มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ
                        เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา
                        วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ
@เชิงอรรถ:  ม. มณิกญฺจนาจิตํ ฯ โป. ยุ. มณิกนกญฺจนาจิตํ ฯ   ยุ. จสทฺโท ทิสฺสติ ฯ
@ ม. ปภิชฺชเร ฯ
     |๔๑.๔๙๓|    พาราณสิยํ อุปสงฺกมิตฺวา
                        พุทฺธสฺสาหํ วตฺถยุคํ อทาสึ
                        ปาทานิ วนฺทิตฺวา ฉมา นิสีทึ
                        จิตฺตาว ๑- ตํ อญฺชลิกํ อกาสึ
     |๔๑.๔๙๔|    พุทฺโธ จ เม กญฺจนสนฺนิภตฺตโจ
                        อเทสยิ สมุทยทุกฺขนิจฺจตํ
                        อสงฺขตํ ๒- ทุกฺขนิโรธสจฺจํ
                        มคฺคํ อเทสยิ ยโต วิชานิสฺสํ
     |๔๑.๔๙๕|    อปฺปายุกี กาลกตา ตโต จุตา
                        อุปปนฺนา ติทสานํ ๓- ยสสฺสินี
                        สกฺกสฺสาหํ อญฺญตรา ปชาปติ
                        ยสุตฺตรา นาม ทิสาสุ วิสฺสุตาติ ฯ
                                    นาควิมานํ ตติยํ ฯ
     [๔๒]   |๔๒.๔๙๖| ๔ อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน   ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต
                        โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา    โอสธี วิย ตารกา
     |๔๒.๔๙๗|    เกน เตตาทิโส วณฺโณ     ... เป ...
                        วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ
     |๔๒.๔๙๘|    สา เทวตา อตฺตมนา      โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา
                        ... เป ...           ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ
@เชิงอรรถ:  ม. ยุ. วิตฺตาว ฯ   ม. ... สสฺสตํ ฯ   อุปฺปนฺนา ติทสคณํ ฯ
     |๔๒.๔๙๙|    อหญฺจ พาราณสิยํ        พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน
                        อทาสึ สุกฺขกุมฺมาสํ            ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ
     |๔๒.๕๐๐|    สุกฺขาย อโลณิกาย จ     ปสฺส ผลํ กุมฺมาสปิณฺฑิยา
                        อโลมํ สุขิตํ ทิสฺวา              โก ปุญฺญํ น กริสฺสติ
     |๔๒.๕๐๑|    เตน เมตาทิโส วณฺโณ     ... เป ...
                        วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ
                                    อโลมวิมานํ จตุตฺถํ ฯ



             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๖๙-๗๓. http://84000.org/tipitaka/read/pali_item_s.php?book=26&item=40&items=3&modeTY=2              อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :- http://84000.org/tipitaka/read/pali_item_s.php?book=26&item=40&items=3&modeTY=2&mode=bracket              อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :- http://84000.org/tipitaka/read/roman_item_s.php?book=26&item=40&items=3&modeTY=2              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :- http://84000.org/tipitaka/read/byitem_s.php?book=26&item=40&items=3&modeTY=2              ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=26&i=40              The Pali Atthakatha in Thai :- http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=30&A=4252              The Pali Atthakatha in Roman :- http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=30&A=4252              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๖ http://84000.org/tipitaka/read/?index_26

อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม

บันทึก ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]

สีพื้นหลัง :